Dertig jaar precisie, sinds voor het automatisch ging
Voordat spellingscontrole bestond, moest het gewoon kloppen. Van 1985 tot 1988 werkte de tekstcorrector achter Letterlijk Perfect bij ASML, destijds nog een bedrijf van nog geen driehonderd man. Ze deed de zakelijke correspondentie voor de afdeling Development, rechtstreeks onder de directeur, en werkte voor meerdere senior directeuren en ingenieurs op het hoogste niveau van de organisatie.
Eén verhaal blijft illustratief. Een van de leidinggevenden schreef vrijwel onleesbaar en was dyslectisch. Zij was de enige die zijn stukken kon ontcijferen en foutloos uitwerken. Toen ze wegging, vroeg hij haar om freelance te blijven, alleen voor hem.
Alles gebeurde toen nog met de hand. Geen automatische controle, geen tweede kans via een tool. Die precisie is nooit meer weggegaan.
Vandaag corrigeert ze teksten van journalisten en organisaties die, deels met behulp van AI geschreven, een laatste onafhankelijke, menselijke blik nodig hebben voordat ze de deur uitgaan. Dezelfde scherpte, alleen toegepast op een andere generatie tekst.